De recente afsluiting van aansluitingen op de A-7 bij Elviria heeft een breder probleem zichtbaar gemaakt. Naarmate het verkeer toeneemt, hebben lastige aansluitingen en ritten langs de kust steeds meer invloed op het dagelijks leven, terwijl veranderingen aan de weg niet altijd een bruikbaar alternatief bieden.
Weer een file, en waar is de aansluiting gebleven?
De recente afsluiting van aansluitingen op de A-7 bij Elviria en Las Chapas heeft begrijpelijkerwijs tot onvrede geleid bij de mensen die daar wonen. Zoals SUR in English meldt, werd de aansluiting bij Golden Beach zonder voorafgaande kennisgeving aan bewoners afgesloten, terwijl de werkzaamheden aan de lokale wegen nog niet waren afgerond. Bewoners moeten nu onbekende routes door de wijk nemen. Sommigen melden dat heel korte ritten daardoor 15 of 20 minuten duren. De vraag is niet alleen of een oude aansluiting open moet blijven. Het gaat erom wat er gebeurt met iedereen die er gebruik van maakte zodra deze wordt afgesloten.
Sommige van deze op- en afritten zijn ontworpen voor een heel andere weg. Invoegen op de huidige A-7 vanaf een aansluiting zonder behoorlijke invoegstrook en met slecht zicht kan lastig en gevaarlijk zijn. Ik begrijp waarom men ze wil veranderen. Maar als een aansluiting wordt afgesloten voordat er een praktisch alternatief is, wordt het verkeer naar nabijgelegen straten en andere aansluitingen geleid. Bewoners hebben tijdig duidelijke informatie nodig, borden die de route aangeven en lokale wegen die het omgeleide verkeer aankunnen.
Dit is onderdeel van een veel groter probleem. Toen ik ongeveer 40 jaar geleden van Málaga naar Marbella reed, heette de weg nog de N-340. Je reed door Torremolinos en Benalmádena, al was er bij Fuengirola een rondweg. Als je door Elviria kwam, kon je een auto achteruit vanuit een parkeerplaats de weg op zien rijden, of iemand met een luchtbed de weg zien oversteken. Het was een weg die de plaatsen langs de route bediende.
Sindsdien is er enorm veel veranderd. De A-7 is nu een belangrijke route voor mensen die langs de kust reizen, en tegelijk de weg die velen van ons nodig hebben om de omliggende wijken te bereiken. Toch stammen sommige aansluitingen en de straten die erop uitkomen nog uit een veel rustigere tijd.
Costalita is daar een goed voorbeeld van. Tien jaar geleden reed ik erheen zonder veel over de reis na te denken. Nu is parkeren moeilijk en staan de aansluitingen vaak vast. Invoegen op de A-7 richting San Pedro is bijzonder lastig: er is geen behoorlijke invoegstrook, het zicht is slecht en bestuurders die al op de weg rijden, maken het iemand niet altijd gemakkelijk om ertussen te komen. Meer woningen en meer auto's hebben de druk vergroot op een aansluiting die om te beginnen al niet goed was ontworpen.
En de groei beperkt zich niet tot volledig nieuwe wijken. Ook bestaande woningen worden aangepast. Een woning met twee slaapkamers die er drie krijgt, kan mogelijk een extra auto op de weg betekenen. Als zulke veranderingen zich in een hele omgeving herhalen, maken meer mensen gebruik van dezelfde straten en aansluitingen. In Oost-Marbella zijn meer woningen gepland en de voorgestelde uitbreiding van de jachthaven La Bajadilla zal ook meer activiteit met zich meebrengen. Elk project kan op zichzelf worden beoordeeld, maar mensen die over de A-7 rijden, ervaren het gezamenlijke effect.
We hebben ook gezien dat een groot wegenproject een knelpunt niet automatisch oplost. De tunnel bij San Pedro had het gemakkelijker moeten maken om de plaats te passeren, maar ik heb vaak gezien dat het verkeer aan de kant van Marbella tot aan de tunnel vaststaat. Gisteren kon ik, toen ik met Billy de A-7 overstak, een lange file zien die door de tunnel richting Puerto Banús liep. Slechts af en toe leek een auto de AP-7 te nemen. De tolweg is er, maar op dat moment deed hij weinig om de file die ik zag te verlichten.
Ook de manier waarop mensen rijden speelt een rol. Ongeduldig rijgedrag, moeilijke invoegpunten, slecht zicht en aansluitingen die de hoeveelheid verkeer niet aankunnen, versterken elkaar. Het afsluiten van een aansluiting kan één gevaar wegnemen, maar het kan niet de volledige oplossing zijn als het verkeer simpelweg naar een andere ongeschikte aansluiting wordt verplaatst.
Voor mijn werk moet ik de A-7 gebruiken. In mijn vrije tijd vermijd ik de weg wanneer ik kan. Voor een zakelijke rit kijk ik op Google Maps of een reis die misschien 25 minuten duurt, meer dan een uur gaat kosten. Voor een gewoon uitstapje besluit ik vaak dat het de moeite niet waard is. Als iemand voorstelt om in Fuengirola te gaan lunchen, is de kans klein dat ik meegaan. Hetzelfde geldt voor La Cala of Estepona, tenzij ik een specifieke reden heb om erheen te gaan. Ik probeer mijn dagelijks leven te beperken tot een gebied waar ik de autoweg niet nodig heb.
Dat is een echte verandering in de manier waarop we langs de kust leven. In Elviria is de directe zorg hoe bewoners zich na deze afsluitingen moeten verplaatsen. De bredere vraag is hoe we met de aanhoudende groei omgaan, de aansluitingen verbeteren die verbetering nodig hebben en terugkomen op veranderingen die in de praktijk niet werken. De wegen moeten functioneren voor de mensen die hier al wonen, maar ook voor degenen die in de toekomst zullen komen.
We kunnen alleen maar hopen dat de mensen die de plannen maken een idee hebben van wat ze willen bereiken. Op basis van eerdere ervaringen heb ik daar mijn twijfels over.
