AI verandert vastgoedreclame, maar de werkelijke vraag is niet of we het gebruiken. Het gaat erom of we het eerlijk en verantwoord gebruiken, zonder mensen te misleiden.
Deze illustratie is met behulp van AI gemaakt en laat zien dat we zelf kunnen kiezen wat we gebruiken.
... of misschien, wanneer is AI niet aanvaardbaar?
Een paar dagen geleden plaatste ik op sociale media een promotioneel artikel met een korte, door AI gegenereerde animatie. Het leverde ongeveer 40.000 weergaven en honderden bezoeken aan onze website op. Opvallend genoeg maakten de meeste mensen helemaal geen opmerkingen over de AI. Sommigen vonden het duidelijk leuk en één persoon uitte openlijk kritiek. Daardoor besefte ik dat de werkelijke vraag niet was of AI aanvaardbaar is. De vraag was: waarom voelen sommige toepassingen van AI volkomen redelijk aan en andere niet?
Als u enige tijd op sociale media doorbrengt, zal het u zijn opgevallen dat AI momenteel sterke reacties oproept. Sommige mensen omarmen het enthousiast, terwijl anderen alles wat met AI is gemaakt afwijzen als iets vreemds. De term ‘AI-rommel’ wordt steeds vaker gebruikt en het debat raakt maar al te vaak snel gepolariseerd. AI is geweldig of verschrikkelijk.
Eerlijk gezegd denk ik niet dat een van beide standpunten bijzonder nuttig is. De vraag is niet of AI goed of slecht is. De vraag is of het eerlijk wordt gebruikt.
Dit is tenslotte niet de eerste technologische revolutie die de meesten van ons hebben meegemaakt. Tijdens mijn leven is de makelaardij overgestapt van advertenties in lokale kranten naar online marketing, van fax naar e-mail, van afgedrukte foto's naar digitale fotografie, van handmatige typemachines naar computers en smartphones, en van brieven naar WhatsApp. Elk van deze veranderingen leidde destijds tot veel discussie.
Veertig jaar geleden voelde het gebruik van een tekstverwerker in plaats van een typemachine als een grote stap vooruit. Met mail merge konden we honderden brieven personaliseren zonder ze allemaal afzonderlijk te hoeven typen. De spellingcontrole deed zijn intrede en zorgde soms voor hilarische fouten, maar tegenwoordig zullen maar weinig mensen beweren dat de spellingcontrole op zichzelf een slecht idee is. We accepteren eenvoudigweg dat menselijk beoordelingsvermogen nodig blijft. Hetzelfde geldt voor AI.
AI is gewoon een hulpmiddel en net als bij ieder ander hulpmiddel dat we gebruiken, hangt de waarde ervan af van de manier waarop het wordt ingezet. Zoals met alles kan het goed of slecht worden gebruikt.
Ik heb er bijvoorbeeld geen bezwaar tegen om AI-spraakherkenning te gebruiken om ideeën te ordenen of zelfs om de eerste versie van een artikel zoals dit op te stellen. Eigenlijk lijkt dat sterk op het gebruik van een dictafoon en een secretaresse die een brief uittypt. De verantwoordelijkheid voor het voltooide artikel blijft bij mij liggen. Ik kan AI gebruiken om het artikel te controleren en als ik het niet eens ben met iets wat AI voorstelt, verander of verwijder ik het. Als mijn naam bij het artikel staat, blijven de meningen en de verantwoordelijkheid die het bevat van mij.
Fotografie roept vergelijkbare vragen op.
Het gebruik van AI om de belichting van een vastgoedfoto te verbeteren of een theedoek te verwijderen die over de deur van een oven hangt, vind ik helemaal niet bezwaarlijk. Dat zijn tijdelijke afleidingen die gemakkelijk hadden kunnen worden verholpen voordat de foto werd gemaakt. Bovengrondse kabels verwijderen, uitzicht op zee verzinnen of een kamer groter laten lijken dan deze in werkelijkheid is, is iets heel anders. Dat is niet het verbeteren van een foto. Dat is het veranderen van de werkelijkheid en dat is niet aanvaardbaar.
Hetzelfde principe geldt op andere gebieden. Ik heb geen probleem met een telefonisch bericht buiten kantooruren waarin wordt uitgelegd dat we gesloten zijn en bellers wordt gevraagd een bericht achter te laten. Ik heb er wel een probleem mee als AI zich voordoet als een medewerker terwijl de beller denkt met een echt persoon te spreken. Het verschil zit niet in de technologie, maar in de eerlijkheid.
Zelfs de filmindustrie biedt een interessante vergelijking. Moderne films maken veelvuldig gebruik van CGI, door AI ondersteunde hulpmiddelen of beide. Volledige scènes kunnen worden gecreëerd zonder dat ze ooit voor een camera hebben bestaan. Niemand verwacht dat een sciencefictionfilm echt is. Het publiek begrijpt dat het naar fictie kijkt. Een vastgoedfoto is totaal anders. Een koper verwacht dat deze een echte woning weergeeft. De maatstaf is daarom anders en ik zou er niet aan denken om een foto te gebruiken die iemand ten onrechte laat geloven dat een woning iets is wat deze niet is.
Een andere gedachte hierbij is dat technologie de neiging heeft om geleidelijk en bijna ongemerkt ons leven binnen te sluipen. Een paar jaar geleden stonden sociale media vol met nieuwe filters waardoor mensen er belachelijk uitzagen. Ze waren grappig omdat ze nieuw waren. Tegenwoordig worden ze grotendeels genegeerd. Mobiele telefoons, spellingcontrole, e-mail, WhatsApp en digitale fotografie volgden allemaal een vergelijkbaar patroon. Ooit waren ze omstreden; nu maken ze gewoon deel uit van het dagelijks leven. Ik denk dat AI uiteindelijk ook een geaccepteerd hulpmiddel zal worden.
Ik weet natuurlijk niet wat de toekomst zal brengen. Vijftien jaar geleden denk ik niet dat veel mensen hadden voorspeld hoe dominant vastgoedportalen zouden worden. Tegelijkertijd kunnen we er volgens mij niet van uitgaan dat ze altijd de belangrijkste manier zullen blijven waarop mensen naar vastgoed zoeken. Misschien vragen kopers op een dag eenvoudigweg aan een AI-assistent: ‘Ik zoek een appartement met twee slaapkamers, vrij uitzicht, binnen mijn budget en dicht bij plaatselijke voorzieningen. Welke drie woningen passen het beste bij mij en waarom?’ Gaat dat gebeuren? Ik weet het niet. Er zijn aanwijzingen dat dit heel goed de toekomst zou kunnen zijn, maar natuurlijk weet niemand het echt zeker.
Wat mijn ervaring mij heeft geleerd, is dat het meestal een vergissing is om te gehecht te raken aan de technologie van vandaag. Kranten domineerden ooit de vastgoedreclame, daarna kwamen websites en vervolgens de vastgoedportalen. Er zal vrijwel zeker weer iets anders volgen. Dat gezegd hebbende, vind ik het één ding als u weet dat u met AI praat, maar ik zou het volkomen onaanvaardbaar vinden als AI mij of een ander lid van het team zou imiteren om een potentiële klant te misleiden.
Samengevat is voor mij de werkelijke vraag niet of we AI moeten gebruiken. Het gaat erom dat we ervoor zorgen dat we het eerlijk gebruiken, op een verantwoordelijke manier die het vertrouwen waard is dat mensen in ons stellen. De technologie zal veranderen, maar de principes zouden dat niet moeten doen.
