AI verandert de manier waarop woningen online worden gepresenteerd, maar wanneer verandert visuele verbetering in misleiding?
AI, wanneer gaat het te ver?
Kunstmatige intelligentie verandert snel de manier waarop woningen online worden gepresenteerd en verkocht. Iedere dag zien we nieuwe advertenties die beloven om foto’s te transformeren, interieurs opnieuw vorm te geven, tuinen te verbeteren, woningen opnieuw te schilderen, meubels toe te voegen, blauwe luchten te creëren of zelfs volledig opnieuw te bepalen hoe een woning door een potentiële koper wordt gezien.
Sommige van deze hulpmiddelen zijn echt nuttig. Andere beginnen de grens te vervagen tussen kopers helpen om een woning beter te visualiseren en iets creëren dat simpelweg niet bestaat.
Persoonlijk denk ik dat AI enorm nuttig kan zijn wanneer het eerlijk en realistisch wordt gebruikt.
Zo heb ik er geen probleem mee wanneer een sombere foto wordt verbeterd zodat deze eruitziet alsof hij professioneel is genomen op een zonnige dag met een blauwe lucht. Een woning die op een grijze wintermiddag is gefotografeerd, kan er de volgende dag in de zon totaal anders uitzien. Het verbeteren van licht, kleur of helderheid om beter weer te geven hoe de woning er op een mooie dag werkelijk uitziet, lijkt mij volkomen redelijk.
Hetzelfde geldt voor virtuele meubels in een lege kamer of het tonen van mogelijke decoratiestijlen nadat iemand de woning daadwerkelijk heeft gezien. AI kan kopers helpen mogelijkheden te visualiseren. In veel gevallen is dat nuttig, vooral omdat veel kopers moeite hebben om zich voor te stellen hoe een ruimte eruit zou kunnen zien wanneer deze ingericht of gemoderniseerd is.
Waar volgens mij de problemen beginnen, is wanneer AI de werkelijkheid niet langer verbetert maar vervangt.
Onlangs zag ik online een vastgoedadvertentie waarbij de eerste foto een aantrekkelijke gerenoveerde villa liet zien met stijlvolle interieurs en prachtig vernieuwde kamers. Pas later, na ongeveer tien foto’s, werd duidelijk dat het te koop aangeboden object eigenlijk vrijwel een ruïne was die volledig gerenoveerd en op sommige plaatsen zelfs herbouwd moest worden. De openingsbeelden waren volledig door AI gegenereerde concepten van wat de woning ooit mogelijk zou kunnen worden.
Zodra ik dat besefte, verloor ik onmiddellijk mijn interesse. Niet omdat het object geen potentieel had, maar omdat ik vond dat de marketing de grens had overschreden van visualisatie naar misleiding.
Voor mij is er een belangrijk verschil tussen kopers laten zien wat er werkelijk bestaat en hen helpen mogelijkheden te zien. Ik voel me er niet prettig bij om een volledig afgewerkt droombeeld te tonen voordat mensen zelfs maar weten hoe de werkelijkheid eruitziet. Dat is vooral relevant wanneer van de koper wordt verwacht dat hij zelf de renovatie uitvoert. Het tonen van realistische impressies van een project dat als afgewerkt eindresultaat wordt verkocht, is iets anders.
Persoonlijk laat ik een koper liever eerst de echte woning zien en zeg ik daarna: “Dit is wat er mogelijk mee gedaan zou kunnen worden.” Voor mij voelt dat eerlijker en is het een betere manier van werken, omdat je potentiële kopers niet richting teleurstelling leidt. In dit geval kunnen realistisch gegenereerde AI-beelden erg nuttig zijn en zijn ze vergelijkbaar met wat vroeger “artist impressions” werden genoemd.
Een ander probleem dat ik zie bij door AI gegenereerde interieurs heeft te maken met schaal en verhoudingen. Veel kamers die door AI zijn ingericht, kloppen simpelweg niet fysiek. Grote bedden, enorme banken en onrealistische meubelopstellingen worden vaak geplaatst in ruimtes waar ze in werkelijkheid nooit zouden passen. Kunstmatige intelligentie is erg goed in het maken van visueel aantrekkelijke beelden. Het begrijpt praktische ruimte echter niet altijd even goed.
Een voorbeeld van hoe en waarom dit gebeurt, zou zijn om een eenvoudig vierkant te tekenen en AI te vragen deze garage met auto’s te vullen. AI zal beginnen te werken en de opdracht statistisch interpreteren in plaats van fysiek. Omdat gevraagd is om de garage met auto’s, meervoud dus, te vullen, is de kans groot dat er twee of drie auto’s in het vierkant worden geplaatst. In werkelijkheid zou dat vierkant misschien niet eens groot genoeg zijn voor één bruikbare garageplaats, omdat er nooit afmetingen zijn besproken.
Hetzelfde gebeurt wanneer AI meubels in een kamer moet plaatsen. Het kent de werkelijke afmetingen van de ruimte niet, heeft geen echte referentiepunten en zal daarom fantasierijk meubels plaatsen die in werkelijkheid misschien nooit zouden passen.
Dat is een van de redenen waarom ik, ondanks dat ik pro-AI ben, denk dat het beperkingen heeft wanneer het wordt toegepast op vastgoedmarketing. Zorgvuldig gebruikt kan AI helpen woningen duidelijker te presenteren en kopers echte mogelijkheden laten visualiseren. Verkeerd gebruikt kan het leiden tot teleurstelling, wantrouwen en onrealistische verwachtingen.
Technologie zal zich blijven ontwikkelen en ik denk dat de vastgoedsector zich daarmee moet blijven ontwikkelen. Maar voor mij is de belangrijkste vraag niet óf AI gebruikt moet worden in vastgoedmarketing, maar hoe eerlijk het gebruikt wordt.
Uiteindelijk kopen mensen nog steeds een echte fysieke woning, geen kunstmatige interpretatie ervan.
De video bij dit artikel is, niet verrassend, gemaakt met behulp van AI en laat zien hoe één enkele woningfoto geleidelijk kan veranderen van een realistische verbetering naar iets dat veel minder geloofwaardig wordt.
Als u uw woning verkoopt en graag wilt praten over een realistische benadering van vastgoedmarketing, neem dan gerust contact met ons op. Bel ons via (0034) 952 90 52 00, stuur ons een WhatsApp-bericht of mail naar info@michael-moon.com. Wij horen graag van u.
